Tuwing nagkaka-paa ang pag-ibig
nahahawi ang hapis ng tubig,
umaahon sa lupa
ang sari-kulay na langit,
nawawala ang lungkot
na sumisiksik sa kaliskis,
nasasagot ang mga tanong
na hindi matagpuan sa pagsisid.
Nagtatagpo nga ang dagat at lupa, Dyesebel
kung hindi man madalas, minsan, kahit saglit.

12 Hunyo 2008
Al-Khobar, Kingdom of Saudi Arabia.

(pagkatapos nang paglubog ng MV Princess of the Stars)

Kapag nakakita ako ng bulalakaw ngayong gabi,
alam kong pinatawad mo na ako-
kahit hindi tayo magkasamang umuwi,
kahit hindi tayo magkasamang naglakbay,
salungat sa mga pangako kong hindi tayo maghihiwalay.

27 Hunyo 2008
Al-Khobar, Kingdom of Saudi Arabia

Ngayo’y hinahagod ng ligalig ang Lhamo La-Tso
Hindi sinlinaw ng dati,
Hindi na sinlamig.
Tila natatakot nang magsadya ang mga pangitain
At alumpihit kung isisiwalat ang sagot na kinikipkip.
Kahit may tumatangis,
Kahit nagsasanib ang lungkot
Sa tubig.

Minsan nang nagtipon ang mga ulap
Sa ibabaw ng Lhasa.
Akala’y natagpuan na siya
Ngunit parang walang isinilang na pag-asa.

04 Hunyo 2008
Al-Khobar, Kingdom of Saudi Arabia

Alam kong darating ang oras na itatanong mo sa akin
kung bakit ka naririto. Ilang ulit na rin akong dinalaw ng ganyang mga tagpo
hindi lang kapag pikit, kahit mulat: Habang pinakikintab ang itim na sapatos,
tuwing nakaharap sa salamin at inaayos ang kurbata,
kapag hinahalo ko sa gigil ang asukal sa kapeng mainit. Nag-iinit.
Alumpihit man ako sa pagsagot sa nagsasanga-
sanga mong mga tanong, alam kong napaniniwala kita
sa aking tugon. Ikaw ay ako kaya ka naririto.
Ikaw na walang pangalan. Akong ayaw pangalanan.
Paano kaya kung dumating ang pagkakataong mag-uusap na tayo
nang mukha sa mukha, salita sa salita, tanong sa tanong?
Masasabi ko pa rin kaya ang totoo kung bakit ka naririto?
Na walang noon,walang ikaw o ako, walang dating pangalan
sa mga salansanan ng nakaraan.

14 Hunyo 2008
Al-Khobar, Kingdom of Saudi Arabia

kung hindi dahil sa kanya
hindi mo naman iisiping magpakalayo.
gaano ba kalayo ang malayo?
saan ang malayong hindi mo siya matatanaw,
na hindi mo maamoy ang kanyang pabango,
ang amoy ng kanyang balat, ng kanyang hininga.

mag-iilang gabi ka na rito.
pero gaya nang dati,naghihilahan
pa rin ang mga alaala at pangamba:
iniisip mo kung bakit sa huli’y hindi siya naniwala
na hindi naman kayo tatakas
kung hindi’y magkasamang lalaya.

21 Hunyo 2008
Al-Khobar, Kingdom of Saudi Arabia

inakala niyang hindi na naman siya dumating.

lapat na lapat pa rin ang puting bedsheet,
walang dantay ang mga unan
magkatabi pa rin ang pares ng tsinelas sa ilalim ng kama
maayos pa rin ang mga magazine sa center table
walang upos ng sigarilyo sa ashtray
at ang remote control ng tv
ay hindi namasyal sa gilid ng sofa gaya ng dati.

tinungo niya ang banyo
pero tahimik na nakatingin ang gripo.
walang mantsa ng tubig ang tiles,
walang pawis ang shower curtain,
walang alingasaw na naiwan ang matapang niyang mouthwash,
ni walang dungis ang salamin na lagi nang
natatalsikan ng pulang toothpaste.

pero pag diretso niya sa kusina,
siya naman ang nabigla.
kaninina pa pala nag-aabang sa kanya sa mesa
ang kapeng namutla na sa pag-iisa.

12 Abril 2008
Al-Khobar, Kingdom of Saudi Arabia

sana’y parang stopover lang
itong paglalangas ng sugat
parang pagsusupil ng inip sa airport
habang naghihintay ka ng connecting flight.

sabay nang pag-abot mo ng boarding pass,
mawawala ang sugat.
walang maiiwang pilat sa balat.
walang makikitang bakas.

at pagkaupo mo, pagkasukbit ng seatbelt,
magsasalita ang pilot;
pwede nang mag-take-off ang plane
dahil wala kang bagahe ng galos.

07 Abril 2008
Al-Khobar, Kingdom of Saudi Arabia

Saglit lang ang lumipas
Nang sabihin niyang diyan

Sa kinatatayuan mo
Naiwan niya ang sarili

Ngunit heto siya’t humahangos na naman
Maaring dito o doon.

Gusto mo mang apuhapin pa
Ang dahilan ng kanyang pagkalito

Kung bakit hindi niya matiyak
Kung saan siya huling nakita

O kung bakit siya naligaw
Gayong siya’y taga-rito,

Hindi sila maniniwala sa iyo
Kung sasang-ayon ka sa kanya

Na diyan nga sa kinatatayuan mo
Dapat niyang damputin ang sarili.

14 Abril 2008
Al-Khobar, Kingdom of Saudi Arabia

Sinalubong tayo ng isang malaking pananda:

Bawal lumangoy.

Hindi ito babala
kung hindi banta.

Alam nilang darating tayo
upang tawirin
ang kabilang pampang.

Sumisigaw sila.
Huwag na kayong tumuloy!
Marami nang nagtangka
Ngunit nilamon ng dagat.

Nawala.

Ngunit higit ang ating paniniwala
Kaysa mga balumbon ng alon.
Kaya lalangoy tayong sabay,
Lalakad kahit sa ibabaw ng himala.

Mahal, mararating din natin ang kabila.

14 Abril 2008
Al-Khobar, Kingdom of Saudi Arabia

Dumating kang mataas na ang araw.
Wala ka kahapon nang may naganap.
Ang balita, higit pa sa kayang mabilang
ang bumulagta sa daan.

Sinalubong ka ng mga saksi:
Mabuti’t ngayon ka dumating
at payapa na ang lahat.
Huwag kang mag-alala,
naimis na ang kalat.
Tuyo na rin ang mga dugong
dumilig sa lupa.

Tumango ka lang
kahit alam mong hindi maililibing
ng lupa ang kasaysayan.

At sa di kalayuan
may natanaw kang malaking puting krus
na parang lulutang-lutang.

15 Abril 2008
Al-Khobar, Kingdom of Saudi Arabia