And though the world would
Never understand
This unlikely union
And why it still stands
Someday we will be set free
Pray and believe
–You’ll be safe here, Rivermaya

Halughugin natin ang isa’t-isa
sa bawat saglit na magkasama,
timbang-timbangin ang lahat–
ang sakit na itinatarak ng tawa,
ang layo ng pagkakalayo,
ang lapit ng pagkakalapit,
ang init ng paglalapat ng mga palad.
Wala munang pangako
hanggang may taling di napapatid,
wala munang pangarap
na hahabiin sa ilalim ng langit;
dahil gaya ng dati
alam nating wala pang bukas
na pinto para sa atin.
Dahil ngayon, wala munang bukas
at ang lahat ng para bukas
ay para lamang muna sa atin,
sa ninakaw nating ngayon.

para kina M at D

20 Abril 2005
Makati City